زنـــدگـی بـا خنـده کامــل می شود - شـادی ار از خنده حاصل می شود
هر غمـی با خـنده باطــل می شود - هر خُلی با خنــده عاقــل می شود


خنــده زیبــا و قشنــگ و دلرباست
خنده بر هر درد بی درمان دواست


خـــنـده کـــــــن بر آنکه جیبش خالی است -یـــا برآنــکه کــار او مـــاس مالی است
کاپشنش ارزان و جنسش عالی است - لاغــــر و ریشش شبیــه شالی است


خنده می کن، خنده کردن کار ماست
خنده بر هــــر درد بی درمــان دواست


خنده کــردن بــهتر از گرییدن است - گریه کــردن بــدتر از خندیدن است
چون که دیدن بهتر از نادیدن است - یـــــا نفهمیدن به از فهمیدن است


خنده می کن خنده کردن بی بهاست
خنده بر هر درد بی درمــــــان دواست


خنده کن با ما و بی ما خنده کن - بــا گلی خانوم و سیما خنده کن
بــا علی آقـــــا و نیـــما خنده کن - توی گرمــا توی سرمــا خنده کن


خنده می کن خنده اکسیر شفاست
خنده بر هر درد بی درمــــان دواست


خنده کن ایـنجا و آنجــا خنده کن - خنده از عمق دلت چون بنده کن
هی بخند و غصه را شرمنده کن - لحـظـه را از خنـده ها آ کنده کن


خنده می کن خنده بهتر از طلاست
خنده بر هر درد بی درمــان دواست


خنـده کـــن در جـسمت ار بیماری است - یـــا که کـــارت روز و شـب بیکاری است
کار چشمت شب به شب بیداری است - یــا کــه دختـر خــالـه ات سیگاری است

خنده می کن خنده بر این ها رواست
خنده بر هر درد بی درمـــــان دواست


خنده بر آنــان و بر اینــان نما - خنده بر خُردان و بر پیران نما
خنده بر وضعیت ایـــــران نما - گریـــه بر اندوه مسکیـنان ما


خنده کن گر روزی ات باد ِ هواست
خنده بر هر درد بی درمان دواست


خنده خنده، بی نهــایت خنده کن - اندکی هــم با درایــــت خنده کن
لحظه ای بر گریه هایت خنده کن - از تـــه دل بــا رضـایـــت خنده کن


خنده میگن بهترین ِ نغمه هــاست
خنده بر هر درد بی درمان دواست


خنده کن بر هر که بی ایمان شده - همنـشــیـن و یــار بی دینـان شده
یـــار آنــــان، دشـمــن ایـنـان شده - کار و بارش سکه، از سیمان شده


خنده می کن خنده کردن با صفاست
خنده بر هر درد بی درمــــان دواست


ول کـــــن ایــــنهـا را و بـر آنــهـــا بخند - یـــک دو مثــقــال هــم بر آمریــکا بخند
انـــــدکـی بــر انــگلیــســی هــا بخند - یک کمی بر Russian و بر China بخند*


خنده می کن خنده بر غم ها بلاست
خنده بر هر درد بی درمـــــان دواست


خنده ای کن تو به حــــال زار ما - خـنده ای بر قــــلـــب بی آزار ما
خند ه ای بر حـــــال این بازار ما - خنده ای بر گریــــه ی زار زار ما


خنده می کن خنده از لطف خداست
خنده بر هر درد بی درمــــان دواست


خنده ای را هم به حـال خود بکن - خنده ای هم بهر وضـــــع مد بکن
خنده را در هر زمــان گر شد بکن - مثل مرغــــــان اندکی قد قد بکن


خنده می کن، گریه کردن نارواست
خنده بر هر درد بی درمــان دواست


خنده کن بر عالــــمان بی عمل - خنده کن بر جنگ صفین و جمل
خنده کن در بــــرج جوزا و حمل - خنده کن بر دانــه و زخم و دمل


خنده مـــال خوشـــگلا و بدگلاست
خنده بر هر در بی درمـــان دواست


خنده کـــن بـــر شــــاعـــران پر ادا - خنده بر آن ریـــش و موی و آن ردا
شعر بی معنا و این سان سرصدا! - خنده بر یک یک نـــما، هر یک جدا


خنده کردن از نخــندیدن سواست!
خنده بر هر درد بی درمان دواست


خنده ات نـــاجــــور و نـامیزان بُوَد - چون گهـی افتان و گه خیزان بود
چشمت از این خنده نم ریزان بود - چیـــز ت از آن بیـــنــی آویزان بود


خنده در جمع است و تنهایی خطاست
خنده بر هر درد بی درمـــــــان دواست


خنده ی ما و شــما یکسان شده - خنده کـــــردن یکمی آسان شده
مش رجب راننده ی نیسان شده - قافـــیه اینجا گمانم "سان" شده


خنده جایش توی هر صحن و سراست
خنده بر هر درد بی درمـــــــان دواست


خنده می کن خنده هـای ناز و خوب - خنده می کن از ســـــحرگه تا غروب
خنده ای بر شـرق و بر غرب و جنوب - خنده کن بر پشـــــمک و بر آب جوب


خنده مــــــال بانــــوا و بیــــنواست
خنده بر هر درد بی درمان دواست


آه مظلوم خرافاتی منم - بـــــاعث خندیدن و شادی منم
بلبل خوشخـــــــوان آزادی منم - از طــــرفــــداران دامــادی منم


خنده کــــار آدمــــای باصـــــفاست
خنده بر هر درد بی درمان دواست


بس کنم چون قـــــافیه تنگ آمده - زیر شــــصت پای من سنگ آمده
هر چی سنگه مال هر لنگ آمده - خنده ســـمت گریه بر جنگ آمده


شعرکم تقدیم ِ هر کی با خداست
خنده بر هر درد بی درمران دواست